Gisteren heeft Berit haar eerste prik gehad. Eerst leek alles goed te gaan. Bij het consultatiebureau was ze ontzettend vrolijk. Met de naald erin doen (die ze dus helemaal doorduwen….!) gaf ze niet eens een kick. Alleen toen de vloeistof er in gespoten werd, ging ze wel huilen. Maar op zich was dat heel snel weer over (bij de eerste keer fysio huilde ze veel harder!). Eenmaal thuis was ze ook nog aan het lachen en brabbelen. Maar na ongeveer 4 uur begon het spul kennelijk te werken…
Ze heeft zo ontzettend hysterisch gehuild! Het enige wat een beetje hielp was haar dicht tegen me aan houden en over haar ruggetje wrijven. Zo heb ik dus 2 1/2 uur met haar gezeten/gelopen! Soms viel ze dan een beetje in slaap, omdat ze zo moe was van het huilen, maar als ik ook maar even van hand wisselde (die bijna 6 kilo gaat toch doorwegen!) dan ging ze gelijk weer heel hard huilen.
We hadden wel (op advies van de fysio) een heel koud (nat gemaakt) navelbandje gelijk na de prik om haar beentje gedaan. En ik had haar een zetpilletje (homeopatisch) gegeven, maar die werkte volgens mij helemaal niet. Dus om 19.30 uur ben ik nog naar een apotheek gereden voor paracetamol zetpillen… Uiteindelijk hebben we haar die niet gegeven, want Dion had haar na veel moeite in slaap gekregen. Om 23.30 uur begon het feest weer opnieuw, maar daarna heeft ze gelukkig goed geslapen tot 07.15 en vandaag lijkt alles weer een beetje normaal.
Helaas moet ze volgende maand en de maand daarop weer inentingen…